Fuzuli - Beni Candan Usandırdı

Fuzuli - Beni Candan Usandırdı  Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı Şeb-i hicran yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı Gûl-i ruhsârına karşu gözümden kanlu akar su Habîbim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı Gâmım pinhan tutardım ben dedîler yâre kıl rûşen Desem ol bî-vefâ bilmem inanır mı inanmaz mı Değildim ben sana mâil sen ettin aklımı zâil Beni tan eyleyen gafîl seni görgeç utanmaz mı Fuzûlî rind-i şeydâdır hemîşe halka rüsvâdır Sorun kim bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı ~~~~~~~~~~~ Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı Felekler yandı âhımdan murâdın mumu yanmaz mı Bütün hastaların canan eder derdine hep ihsan Niçin kılmaz bana derman beni rahatsız sanmaz mı Ayrılıktan yanar canım dökülür gözümden kanım Uyarır halkı isyanım kara bahtım uyanmaz mı Gülden yanağına karşı gözümden kanlı akar su Sevgilim gül vaktidir bu akar sular bulanmaz mı Gamım gizli tutardım ben dediler söyle yare sen Söylesem vefasız bilmem inanır mı inanmaz mı Bende sana yoktu meyil sen ettin aklımı sefil Ey beni kınayan gafil seni görse utanmaz mı Fuzuli yorgun sedadır sayende halka rüsvadır Sorun ki bu ne sevdâdır bu sevdâdan usanmaz mı